Columns

Agenda

Boeken

Marinus blogt

  • Foto Jim Forest

    Spreek niet te snel van ‘voltooid leven’

    Een schrikbeeld voor velen: op je oude dag in je poep en plas liggen. Je hoort mensen vaak zeggen, dat dán het leven niet meer hoeft. Maar pas op: dat wil niet zeggen, dat hier sprake is van een voltooid leven, aldus Marinus van den Berg. Want niet zelden gaan achter de doodswens gevoelens van schaamte, onmacht en de frustratie schuil. Die gevoelens behoeven aandacht. Zorgprofessionals hebben een belangrijke taak hierbij: luisteren naar wat het met een mens doet als die het (weer) in zijn broek heeft gedaan.

    Lees verder »
  • Foto Silvia Vinuales

    Wandelende tak

  • Foto Jos Dielis

    Kunstgras en de dood

Spiritualiteit

Cultuur

Credo

Actueel

Samen

Theo blogt

Waar is God?

Het maakbare leven

Columns

500 jaar Luther

Niets saaier dan oecumene, tenzij we de creativiteit vieren

“Ik heb een nogal grote allergie tegen uniformiteit”, zegt René Grotenhuis. Oecumene – eenheid van de kerken – is dan ook niet zijn cup of tea. Maar ja, met het lutherjaar voor de deur zal hij er toch aan moeten geloven. Daarom hier maar vast een disclaimer. Oecumene is niet alle neuzen de zelfde kant op. Oecumene is niet uniformiteit van theologische opvattingen. “Oecumene is het gesprek waarin we de rijkdom van ons geloof ontdekken doordat anderen hun ervaringen en inzichten met ons delen.”

Lees verder »
rodaan-al-galidi

Hoe ik talent voor het leven kreeg – Hilarische roman over botsende culturen

Hoe ik talent voor het leven kreeg is een bij vlagen hilarisch boek van de Irakees Rodaan Al Galidi, die zeven jaar op een beslissing over zijn asielaanvraag moest wachten. Een vermakelijk boek vol misverstanden en botsende culturen. Maar ook een somber boek, vindt Erik Borgman: het laat een akelig Nederlands trekje zien: onze overdreven preoccupatie met regels en procedures, waardoor de menselijke maat soms verloren raakt. “Nederlanders zijn aardig als je persoonlijk met ze praat. Maar als ze uitvoerders zijn van een procedure, lijkt het wel of hun persoonlijkheid verdampt.”

Lees verder »
baby-in-bus

Het kind en het badwater – Liever geen naast-elkaar-leving

Soms lijkt onze samenleving eerder op een naast-elkaar-leving. Bijvoorbeeld als  een huilende baby in de bus alleen maar irritatie opwekt in plaats van mededogen met moeder en kind. Dat God daar wel eens een bak water overheen wil kieperen, begrijpt Annemarie Scheerboom best. Gelukkig ontmoet ze ook vaak hoffelijkheid, zorg en empathie. En gelukkig spoelt God niet het kind met het badwater weg.

Lees verder »
Zwart hoeft helemaal niet.

Het geheim van Sinterklaas (en Zwarte Piet)

Zwarte Piet, roet-Piet, bijt je niet vast in de traditionele (of nieuwe) vormen, vindt Lisette Thooft, maar kijk naar de essentie: Het Sinterklaasfeest is een soort ‘collectief verdichtsel’ dat elk jaar opnieuw tot leven wordt gewekt en in de loop der jaren transformeert. En die essentie? Sinterklaas en zijn helpers zijn afgezanten van de geestelijke wereld, die ons in de lange, donkere winternacht geestelijke geschenken brengen. “’s Nachts zijn we verbonden met een ons overstijgende werkelijkheid die ons gunstig gezind is en ons helpt op onze levensweg.”

Lees verder »