Home » Columns » Toch nog

Toch nog

Rituelen en liederen uit de kerk kunnen een bron van troost zijn, merkt Paulien van Bohemen in haar werk als geestelijk verzorger voor mensen met dementie. 

Door Paulien van Bohemen

Riet is doodgegaan. Dat, terwijl ze me vorige week beloofde om deze ochtend écht naar de kerkviering te komen in de huiskamer van de afdeling.

Riet wilde nooit mee.
Dat ging zo:

Ik: ‘Riet, ga je mee naar de kerkviering?’
Riet: ‘Nee, vandaag liever niet.’

Of:

Riet: ‘Waarom vraagt u mij nooit om mee te gaan naar de kerkviering?
Ik: ‘U bent van harte welkom!’
Riet: ‘Nee, vandaag liever niet.’

Maar vorige week ging het zó:

Ik: ‘Riet, ga je mee naar de kerkviering?’
Riet: ‘Nee, vandaag liever niet, maar volgende week wil ik wel mee.’
Ik: ‘Daar houd ik u aan.’
Riet: ‘Afgesproken.’

Maar nu is ze dood. 92 jaar werd ze. Haar lege stoel aan de grote tafel in de huiskamer markeert haar afwezigheid. Geen gemopper meer vanuit die plek over dat er niks wordt georganiseerd voor de mensen. Geen trotse verhalen meer over haar oom die bisschop was op Borneo. Geen aanwijzingen meer voor de keukenhulp over hoeveel boterhammen ze wil en dat ze nu moet komen met een doekje omdat er iemand geknoeid heeft met de melk.

En geen onderonsjes en gegiechel meer met haar tafelgenoot Willemien.

Willemien schuifelt de kerkviering binnen. Ze houdt haar lippen stijf op elkaar als we het openingslied zingen. Wanneer ik voordraag uit de Bijbel kijkt ze dwars door me heen. Als ik langskom met een waxinelichtje zie ik tranen op haar wangen. Ik steek een kaarsje voor haar aan. Ze buigt langzaam naar voren en legt haar hand op mijn arm. ‘Ik mis Riet,’ fluistert ze. Mag ik een kaarsje voor haar branden?’ Samen ontsteken we een lichtje. Willemien slaat een kruisje.

In de voorbede bid ik voor Riet, dat ze nu bij God de hemelse Vader mag zijn. ‘Amen.’ zegt Willemien.
Als slotlied zingen we: Stort hoop ons in ’t harte, O Sterre der Zee. Willemien zingt voor twee. Was Riet er toch nog bij vandaag.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

*