Home » Cultuur (pagina 10)

Cultuur

De geloofsvreugde van Herman Finkers

Met zijn humor legde Herman Finkers tijdens zijn oudejaarsconference de vinger op de achilleshiel van de religie: het koude, rigide, mensendodende fundamentalisme. Maar hij heeft ook een weg gewezen: zachtheid en de noodzakelijke driehoeksverhouding van religie, kunst en humor. “De vreugde van het geloof ontroert en maakt zacht in een harde wereld”, zegt Marinus van den Berg.

Lees verder »

Liefde hoeft zich niet te schamen voor haar alledaagsheid – Kerstgedachte (1)

  In onze postromantische cultuur vereenzelvigen we de liefde graag met een voortdurende extase. Of het nu gaat om de liefde tussen partners, ouders en kinderen of mens en God. Ook de kunstgeschiedenis toont graag die compromisloze liefde. Maar gelukkig zijn er ook schilders als Van Reymerswaele. Zijn zogende Maria, virgo lactans, is uiterst realistisch weergegeven. Staande voor dit begin ...

Lees verder »

“Gij zult geen karikaturen maken”

Bij de mediapresentatie van zijn bijbelhertaling Bloedboek maakte Dimitri Verhulst een karikatuur van het Oude Testament, stelt Eric Corsius. En dat niet alleen: hij maakte ook een karikatuur van zichzelf als religiecriticus. De religieuze zelfkritiek begínt in het Oude Testament, met name in het beeldverbod. Dat is  een gecompliceerd gegeven dat regelmatig ontspoort in geweld. Maar niettemin impliceert het beeldverbod de ...

Lees verder »

De Narthex: daar waar een vermoeden van het heilige begint

De narthex is dat gedeelte van een kerkgebouw, waarin het profane overgaat in het sacrale. Beschouw de narthex als een metafoor, zegt Eric Corisus, voor de overgang van leven naar geloof, als het gebied waar levensvragen overlopen in vermoedens van het heilige. De twee sferen zijn onderscheiden, hebben een eigen autonomie. Maar ze horen ook bij elkaar, de ene sfeer ...

Lees verder »

‘Je bent het zelf niet’ – Waarom je rustig oude gebeden kunt beamen

Het platoonse dualisme, waarin het lichaam als het mindere tegenover het hogere van de ziel staat, is reeds lang geleden verlaten. Merkwaardigerwijs toont dat dualisme zich nog wel als het gaat over vorm en inhoud. In kunst, maar ook in liturgie, eisen wij dat de vormen zich onderwerpen aan onze eigen inhouden. De vorm wordt gereduceerd tot een middel waarin we onze hoogstpersoonlijke ...

Lees verder »