Home » Lisette Thooft (pagina 4)

Lisette Thooft

De aarde als levend wezen

De aarde is een zelfregulerend systeem. Na elke mondiale ramp ontstaat er weer iets nieuws. Maar of in dat nieuwe nog plaats is voor de mens hangt voor een belangrijk deel van de mensheid zelf af. “Alleen door symbiose, door in de aarde op te gaan, zullen we kunnen overleven. Er ontstaat dan een nieuwe planeet met ongekende mogelijkheden.”

Lees verder »

Schepper naast God

Een schrijver die zijn personages niet behept met enkele akelige trekjes levert onleesbaar saaie teksten af, leert Lisette Thooft de cursisten op haar schrijfcursus. Daarom kun je als schrijver maar beter de onvolkomenheden in jezelf met mildheid bezien. In feite een religieuze houding die het leven in zijn volheid accepteert.

Lees verder »

Scheiden en scheppen

Scheiden is pijnlijk, als een gewricht dat eerst een soepel verband schiep tussen twee delen, maar nu is gaan schuren en wringen en uitelkaar wordt gehaald. Maar met de scheiding ontstaan ook nieuwe delen: “zelfstandiger, autonomer, onafhankelijker”. Lisette Thooft weet uit ervaring: scheiden kan wonderwel ook aanvoelen als een scheppingsdaad.

Lees verder »

Ook dit…

Een Perzische koning wilde een spreuk hebben die hij altijd kon zeggen, wat er ook gebeurde – iets dat altijd waar was, altijd wijs. Lisette Thooft vertelt het verhaal én geeft het antwoord van een wijze mysticus.

Lees verder »

Schouders

Schouders zijn er om ergens onder te zetten. Dat was de eerste associatie die Lisette Thooft had als het over schouders ging. Althans tot voor kort. Ze ontdekte dat de strenge disciplinebenadering je behoorlijk vast kan zetten, niet alleen in je schouders maar ook in je leven. Met stramme schouders kun je geen sterren van de hemel plukken en Mozes ...

Lees verder »