Home » Corona » Coronagedicht

Coronagedicht

Het is najaar.

De bomen laten hun bladeren los.

Het landschap verstilt.

de weiden eenzaam liggend

onder de donkere wolken

af en toe doorschenen

door de stralen van de herfstzon.

 

Mijn verlangen naar de lente,

het nieuwe leven

en het volgend jaar

is heftiger

dan andere jaren.

Nu ik me verschuil voor de corona.

Geen menselijke nabijheid,

zo min mogelijk contacten.

Ik trek me terug in de boeken.

 

Wachten, verwachten wachten….

 

Paul Stolwijk

Print Friendly, PDF & Email

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*