Home » Annemarie Scheerboom » Gelukkig worden door jezelf te verliezen

Foto Willem Zijlstra

Gelukkig worden door jezelf te verliezen

Iedereen wil gelukkig zijn. Niet voor niets floreert de geluksbranche. De hoe-word-ik-gelukkig-adviezen tuimelen over elkaar heen, met als bijeffect dat de gelukszoeker vooral veel aandacht voor zichzelf krijgt. Het evangelie wijst precies de andere kant op: durf jezelf te verliezen, dan vind je het ware geluk. Misschien kan de natuurlijk gerichtheid op een kleine, schattige baby een duwtje in de goede richting zijn. In iedere medemens is immers een klein, behoeftig wezen te herkennen.

Door Annemarie van Diepen-Scheerboom

“Moet je toch eens zien hoe blij hij is!”, riep mijn moeder uit. Ze had baby Daniël nog maar net van mij aangepakt of de oma-gevoelens begonnen rijkelijk te vloeien. Daniël keek inderdaad hartstikke blij. Normaal gesproken sta ik daar niet zo bij stil, want hij kijkt gelukkig wel vaker blij. Maar toen het zo onder de aandacht gebracht werd, besefte ik het pas. En wat een geluk dat inderdaad is.

Mooier dan een ander

Toen ik even later op de fiets zat naar de studie (en Daniël lekker volgepropt werd door oma) moest ik nog eens aan deze gebeurtenis denken. Wat mooi dat je blij kunt worden omdat iemand anders blij is. Dat is een boodschap die ik tegenwoordig toch niet vaak meer hoor. Veel mensen zijn op zoek naar geluk, maar worden ze er ook aan herinnerd dat je gelukkig kunt worden als je buurman het geluk gevonden heeft? Nee, juist het tegenovergestelde lijkt eerder het geval: onderzoeken wijzen uit dat we ons geluk afmeten aan het geluk van een ander. Ziet ons leven er mooier uit dan dat van een ander, dan worden we gelukkiger.

Eigenlijk is met dit soort onderzoeken een heel menselijke eigenschap aangetoond, namelijk dat we kuddedieren zijn die gezien willen worden. En om gezien te worden in onze enorme kudde, moet je haast wel heel bijzonder zijn of met iets heel bijzonders aankomen. Maar daar heeft de geluksbranche een oplossing voor bedacht: als je jezelf maar ziet. Deze grondslag – die gerichtheid op jezelf –  zie je terug in alle adviezen die een gelukkig leven beloven: ‘Eet gezond’, ‘ga sporten’, ‘trakteer jezelf dagelijks op iets leuks’ en ga zo maar door. Oftewel: als je lief bent voor jezelf, heb je geen ander nodig om lief te zijn voor jou.

Voor Jezus kiezen

In de Bijbel echter staat iets heel anders en in mijn ogen iets veel mooiers: ‘Wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.’ (Luc 9:24) Dit staat nogal haaks op het kweken van ons eigen geluk. Hier wordt beweerd dat we niet voor onszelf maar voor Jezus moeten kiezen. En wat zegt Hij dan dat we moeten doen? Dat we God lief moeten hebben en daarnaast de ander als onszelf. Als we even inzoomen op het liefhebben van de ander als onszelf, dan komen we misschien wel uit op de adviezen die je leest over hoe je gelukkig kunt zijn. Maar daar komt dan wel de opmerking bij: doe ook voor de ander wat je voor jezelf doet. En als die ander dan gelukkig is, dan heb je je taak goed volbracht. Je hebt je leven (de gerichtheid op jezelf) verloren, dus je zult het leven behouden. Je hebt gedaan wat Jezus graag wil dat je doet; (vergeet hierbij vooral niet het ‘Heb God lief’-gedeelte). En je zult merken dat daar het ware geluk in zit.

Geefmodus

Terug naar kleine Daniël. Bij een baby is het misschien makkelijker om je te richten op het geven van geluk aan hem. Hij is immers nog zo klein en behoeftig (en schattig, dat helpt ook mee) dat je continu in de geefmodus zit en bovendien niks terugverwacht. Misschien dat we dit kleine en behoeftige op al onze naasten kunnen projecteren, want iedereen wil immers gezien worden. Geef aan iedereen om je heen. Geef al je vissen en broden ( vgl. …). Doe dit in het besef dat God je er een handje bij helpt en je zult zien dat je uiteindelijk nog manden vol overhoudt.

Print Friendly, PDF & Email

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*