bestnyescorts.com Manhattan Escorts girllookup.com Long Island Escorts
Home » Bijbels » Mijn ziel weet het zeer wel

Mijn ziel weet het zeer wel

Diep van binnen weet ik het – dat ik gedragen word. Maar ik ben me er zo weinig van bewust, zegt Marga Haas.  De ziel weet het. Op de bodem  van je bestaan ligt een rijkdom opgeslagen die niet verder komt dan die diepte. Tenzij je zelf ernaar toe gaat en onder ogen ziet wat daar leeft.

Door Marga Haas

Bij Psalm 139,14

In mijn dagelijkse meditatieroutine heeft het geen plek, maar als ik met een groep mediteer, gebruik ik het vrijwel altijd: loopmeditatie. Heel bewust contact maken met de grond, met de aarde. Je voet langzaam afwikkelen. Stappen zetten op het ritme van je ademhaling. Het helpt me om me helemaal en volledig gedragen te laten voelen. Op alle niveaus van mijn bestaan.

Gek is dat eigenlijk. Ik wéét het, diep van binnen – dat ik gedragen word. Maar ik ben me er maar zo weinig van bewust. Ik maak er zo weinig contact mee, met die dragende kracht onder mijn leven. Ik leef er zo weinig vanúit. Ik heb het blijkbaar nodig om dat af en toe lichamelijk te voelen en het mezelf te horen zeggen (‘Ik word gedragen’) om me dat weten bewust te maken.

‘Mijn ziel weet het zeer wel’, schrijft de psalmdichter. Zijn woorden helpen me om te zien wat hier speelt. Er ligt een heleboel kennis, nou ja: wéten, opgeslagen in mijn diepte. ‘Ik word gedragen.’ ‘Ik ben geliefd.’ ‘Ik ben vergeven.’ Mijn ziel weet het zeer wel, maar iets verhindert me om dat weten voor waar aan te nemen. Om dat weten te laten doordringen tot alle lagen van mijn bestaan. Om het vanuit mijn ziel te laten opkomen en mijn leven op emotioneel, psychologisch en lichamelijk niveau te laten kleuren. Om zelfs mijn dagelijkse leven erdoor te laten bepalen.

Drempels, weerstand, bedekkingen – je kunt er vele woorden voor gebruiken, voor dat wat jou beperkt in het laten opkomen van dat weten. Maar het beeld is duidelijk: diep in jou draag je een heleboel mee, dat niet verder komt dan die diepte. Tenzij je daar naartoe gaat, onder ogen ziet wat daar leeft en zich roert en de moed kunt opbrengen om van daaruit te leven. Het is een hele onderneming om dat te doen. De langste reis die je in je leven kunt ondernemen is immers de reis naar binnen. En daarna moet je, omgevormd door die kennis, ook de terugreis nog afleggen. Maar dit alles is meer dan de moeite waard, want wat een rijkdom ligt er op de bodem van je bestaan!

Wat zou er nog meer aan ‘weten’ opgeslagen liggen in mijn ziel?

———————————

Marga Haas publiceert elke twee weken een korte overweging bij een bijbeltekst op haar blog ‘Parelduiken in de bijbel’. Zie: margahaas.nl/parelduiken-in-de-bijbel

Marga Haas geeft diverse retraites in het Donimicanenklooster in Huissen, o.a. ‘Kennismaken met Meester Eckhart’ en ‘Leven van binnenuit’. Zie: www.margahaas.nl/agenda

 

Print Friendly, PDF & Email

5 reacties

  1. Beste Marga

    Dankjewel voor je column. Deze raakt me omdat ik net in deze tijd hetzelfde proces doormaak. Al die hindernissen op de weg naar de diepte. Je weet dat daar een schat ligt en je kunt er niet bij. “Ik word gedragen, ik ben geliefd, ik ben vergeven” , die ‘wetenschap’ ligt in mijn ziel, en ik kan het zo slecht voelen. Soms even, en dat zijn de momenten die ik koester. En die me op deze weg houden, zoekend en tastend.

    • Beste Sita,
      dank je wel voor je reactie.
      Ja, er ligt een parel in je akker, die je soms even te zien krijgt. Koester die momenten inderdaad maar, ze geven richting. En verder helpt het om te graven én om af te wachten totdat diepere lagen verschuiven en de parel omhooggestuwd wordt (als dit beeld verheldert).
      Geniet van je weg!
      Groeten van Marga

  2. beste Marga,
    heel graag lees ik je columns! Dank je wel!
    Vandaag had ik wat moeite om te begrijpen wat je bedoelt met: “…diep in jou draag je een heleboel mee, dat niet verder komt dan die diepte. Tenzij je daar naartoe gaat,…” Wat je daar diep in jou meedraagt: bedoel je dan de drempels en hindernissen of het weten? En wat is dan die diepte: die van het weten of de drempels?
    Ik herken je ervaring van het gevoel van gedragen worden, zowel bij het stappen in meditatie, als ook bij het zitten. Ik beoefen ook yoga, en eutonie (dat is een methode waarbij je nog trager en dieper elke beweging en reactie in je lichaam op een houding of een beweging voelt). In situaties van stress en bezorgdheid verdwijnt dat gevoel van gedragenheid inderdaad uit mijn lichaamsgevoel/besef. Maar ik zou er bij kunnen terugkomen. En juist dan is dat zeer nodig. Door de aandachtige, opmerkzame oefening (in rust, op de mat, het kussen, het stappen) kan dat gevoel ook in stresssituatie aangesproken worden.
    Soms wordt het mij ook geschonken, als een echte hulp. Bv. Vannacht had ik slecht geslapen, mijn rug deed pijn. Terwijl ik het ontbijt klaarmaakte was het alsof de geluiden van het koffieapparaat mij toespraken: “rugbedding…” Ik begon daarnaar te luisteren, en antwoordde innerlijk: ah, ja, dat is wat ik nodig heb. A.u.b. Wees bij mij, geef me rugbedding… (Wie ik dan aanspreek noem ik “Aanwezigheid”). En wonder genoeg: mijn rugpijn verdween. Mijn ziel had de hulp…

    • Beste Mia,
      Dank je wel voor je reactie en fijn om te lezen dat de woorden herkenning oproepen! En ja, die gedragenheid, het gewaar zijn ervan, wordt je soms ook zomaar geschonken. Dankzij het gepruttel van een koffiezetapparaat. Prachtig!
      Wat betreft je vraag: wat ik voor me zag toen ik het schreef (maar dat maak ik niet heel erg expliciet, geloof ik, sorry!) was: op de bodem van mijn ziel ligt dat weten ‘voor het grijpen’; het weten: ‘ik word gedragen’. En mijn bewustzijn bevindt zich in een laag daarboven.
      Dat weten ligt soms (vaak) bedekt te zijn door van alles (allerlei ego-dingen). Die ego-dingen vormen een hindernis, een drempel voor mij om dat weten te ervaren; ik kom er niet bij, want die hindernissen liggen in de weg; mijn bewustzijn bereikt het niet, kan niet zo diep afdalen. En andersom: het weten kan niet door die ego-dingen heen ‘opstijgen’ tot mijn bewustzijn.
      Het gaat hier om een dubbele beweging van beneden naar boven (van het innerlijk weten naar bewúst innerlijk weten of voelen of ervaren) én van boven naar beneden: het bewust contact maken met dat innerlijk weten.
      Ik hoop dat het helder is, zo.
      Groeten van Marga

      • Dank je voor je antwoord, Marga! Het is heel helder zoals je het uitlegt.
        Ik herken dat het net is of er lagen in ons het zuivere weten bedekken, verhinderen. Daarvoor gebruiken we inderdaad vaak het woord “diepte”. Maar, als ik bij mezelf voel naar dat “heldere weten”, dan ervaar ik dat minder als een “diepte”. Wel zo: ik moet iets als een pantser in mij loslaten, iets waarmee ik mij “gewapend” heb omdat ik “denk” dat dat nodig is om het dagelijks leven met de activiteiten en ontmoetingen tegemoet te gaan. Maar als ik me bewust word van (delen van) dat pantser, dan lost het zich (een beetje of helemaal); dat lossen wordt vaak door de stilte bewerkt, dan volgt er een zacht worden, toelaten, en dan, door opmerkzaam te zijn, vind ik daar dat “weten”. Ik word daar meestal heel blij en dankbaar van. Het heeft – bij mij toch – altijd met zachtheid te maken. Iets als een liefdevol aangeraakt worden.
        Ik vind het fijn dat ik dit hier even voor jou kan verwoorden, n.a.v. jouw woorden! Dankbare groet,
        Mia

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*


Frilco Philippines Corporation Hazardous Waste Transport Laguna clickonetic best photobooth photo-coverage laguna Free themes elementor pro web services web development