bestnyescorts.com Manhattan Escorts girllookup.com Long Island Escorts
Home » Columns » Ondenkbaar
André van Duin houdt toespraak bij Nationale Herdenking 2021. (Foto Martijn Beekman / Nationaal Comité 4 en 5 mei)

Ondenkbaar

Een voltooid leven lijkt in de eerste plaats een lang leven. Toch gaven en geven nog steeds mensen hun leven voor een hoger ideaal. Mensen die in verzet komen tegen wat voor hen ondenkbaar en onverdraaglijk is. Hun leven krijgt vervulling in hun verzet, ook al is dat leven ruw verstoord. Waar ligt voor ons de grens van wat onverdraaglijk en daarmee onaanvaardbaar is?

Door René Grotenhuis

Op 4 mei was, zoals dat hoort, alle aandacht gericht op herdenken. In de verhalen en reportages komt vaak terug dat het leven van verzetsstrijders jong en ruw is afgebroken. Een man bij het monument voor verzetsstrijders in Amsterdam die als represaille waren gefusilleerd zei: “Ze hadden negentig moeten worden net als ik, in rust en vrede.” We kunnen het blijkbaar moeilijk aanvaarden dat het leven te jong wordt afgebroken: een voltooid leven is in de eerste plaats een lang leven, waarin je de kans hebt gekregen van alles mee te maken en te doen. Ik vermoed dat heel veel kijkers met instemming het item hebben gezien, omdat dat is wat we van het leven willen: lang en met de kans alles mee te maken wat mogelijk is.

Vervulling

Ik denk intussen aan de jonge studenten in Myanmar die elke dag de straat opgaan en waarvan er inmiddels honderden zijn doodgeschoten door het leger. Voor hen is een lang leven niet datgene waar ze zich op richten. Deze onderdrukkende generaals zijn voor hen onacceptabel en hun leven ontleent zijn betekenis en daarmee zijn vervulling aan het verzet tegen deze coupplegers.

Ik denk ook aan Alexei Navalny. Voortdurend vervolgd, een aantal keren in de gevangenis gegooid, en nauwelijks ontkomen aan een poging hem te vergiftigen. Als hij in Duitsland is om daarvan te herstellen, besluit hij terug te gaan. Hij had ongetwijfeld in Duitsland kunnen blijven, was een gevierde balling en dissident geweest, die bij allerlei manifestaties en conferenties als eregast of keynotespeaker zou zijn opgetreden. Toch besluit hij terug te gaan naar Moskou in de wetenschap dat Poetin hem nooit met rust zal laten. Ook voor hem gaat het niet om een lang en rustig leven te leiden.

Op 4 mei werd het verhaal verteld van drie vrouwen uit het verzet die opgepakt werden en in het concentratiekamp geëxecuteerd. Van hen weten we dat ze zingend hun executie tegemoet gingen. Dat is eigenlijk alleen te begrijpen als ik me realiseer dat ze geen enkele twijfel hadden over de betekenis van hun leven. In het niet buigen voor de bezetter zat de voltooiing daarvan.

Ondenkbaar

André van Duin mocht tijdens de nationale herdenking op de Dam spreken. Hij zei in zijn bijdrage: Het had ook heel anders kunnen aflopen… Toen… 76 jaar geleden. Dan had ik deze toespraak misschien nu, in het Duits moeten doen.’ Dat zal ongetwijfeld als stijlfiguur bedoeld zijn, maar hij mist precies de essentie van de mensen van het verzet: dat het voor hen een onacceptabele en onverdraaglijke gedachte is dat de oorlog anders kon aflopen dan in een nederlaag van de nazi’s. Dat wat Van Duin als denkbaar presenteerde, was voor de mensen in het verzet ondenkbaar omdat het onverdraaglijk was.

Onderzoeken rond 5 mei laten voortdurend zien dat mensen, oud en jong, vrijheid heel belangrijk vinden. Er is geen reden te twijfelen aan de oprechtheid van die overtuiging. De vraag is waar voor iedereen de grens ligt van wat onaanvaardbaar is en onverdraaglijk. Zelfs zo onverdraaglijk dat de vraag of je de negentig haalt, onbelangrijk wordt

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*


Frilco Philippines Corporation Hazardous Waste Transport Laguna clickonetic best photobooth photo-coverage laguna Free themes elementor pro web services web development