bestnyescorts.com Manhattan Escorts girllookup.com Long Island Escorts
Home » Boeken » ‘Waar blijft de kerk’ – Inleidende filmpjes door Erik Borgman

‘Waar blijft de kerk’ – Inleidende filmpjes door Erik Borgman

Een positieve impuls tegen de negativiteit.  Zo presenteert Erik Borgman zijn nieuwste boek ‘Waar blijft de kerk’. Hoewel de ondertitel spreekt over opbouw, is Borgmans centrale boodschap: heb oog voor wat wij ontvangen. “We moeten ons laten omvormen door het rijk van God, dat nabij is.” In zeven filmpjes leidt de auteur elk hoofdstuk kort in.

De rooms-katholieke kerk lijkt bezig aan een spectaculair proces van afbraak en verdamping. Hoe moet je daar als betrokken gelovige mee omgaan? In zijn nieuwste boek ‘Waar blijft de kerk’ laat Erik Borgman, hoogleraar Publieke Theologie, zijn gedachten gaan over het vormgeven van een kerk in de overgang naar een nieuw tijdperk dat niemand nog kent. Proberen vast te houden aan wat was, is geen optie. “We moeten ons laten omvormen door het rijk van God, dat nabij is”, stelt hij. Over hoe dat zou kunnen? In de optiek van Borgman vormt de eucharistie de grondslag, de Bijbel de lichtbron, de weg de leidraad en het gebed het voedsel. Eén ding is zeker: we kunnen niet ophouden kerk te zijn. Zijn boek wil een positieve impuls tegenover de negativiteit bieden.

Ter introductie presenteert uitgeverij Adveniat zeven filmpjes waarin de auteur elk hoofdstuk kort inleidt.

Prof. dr. Erik Borgman, hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg en gasthoogleraar aan het Doopsgezind Seminarie, geldt als een van de meest invloedrijke katholieke theologen van dit moment. Hij is columnist voor de Bezieling.

Erik Borgman, Waar blijft de kerk. Gedachten over opbouw in tijden van afbraak, Adveniat, 160 blz., € 19,50.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

1 reactie

  1. Helaas, het blijft ‘oude wijn in relatief nieuwe zakken’, de verkeerde doelgroep verkeerd aansprekend. Goed voor mensen die zich graag door anderen laten leiden. Dat houdt wellicht theologen aan het werk, maar wanneer mogen de gelovigen eindelijk eens volwassen worden? Aan het eigenlijke probleem (godsverduistering, afwezigheid van begeestering vanuit de ziel van de mensen zelf) doet Borgman c.s dus niets. Voorheen was dat ook al zo; de catechismus gaf het ideologisch, gelovig kader plus het idioom, en daar werd eenvoudig autoritair en onkritisch op voortgebouwd. Gewone doorsnee mensen – en om die verloren schapen zou het toch eigenlijk moeten gaan! – begrepen er toen al niets meer van. (Neo-katholieken zijn dan ook stuk voor stuk hele en halve intellectuelen!) Toen de autoritair kerkelijke en sociale controle plus dwang op het gelovig dogma en de geloofsexpressie verdween, bleef er niets over van het r.-k. geloof omdat de basis ervoor – de innerlijke motivatie vanuit de eigen godservaring enz. – nagenoeg afwezig bleek. Het voortbestaan van de kerk gaat in wezen dus nog steeds om onze eigen geloofservaring en de mystieke omgang met God en het goddelijke. Die moet gewekt en onderhouden worden, anders verdwijnt ze in de mist die zich meestal in zwijgen hult. (Mozes op de Sinaï, Elia en de ruisende wind, Jezus die drie tenten wenst op de berg Tabor, enz.) Je zou nu voor die in mist gehulde God moeten kiezen, maar waarvoor, waarom en hoe te kiezen? Het moet nu dus niet gaan om het talig opkalefateren van een oud instituut met dito rituelen, maar om het opdelven van haar roeping: begeestering wekken en begeesterde missionering vormgeven. Bij Borgman c.s. hoor je daar niets over! Hij schijnt te denken dat de nog aanwezige gelovigen het contact met hun geloof zijn kwijtgeraakt, maar dat het geloof zelf er nog is. Ik betwijfel dat laatste ten zeerste; juist de traditionele gelovigen hebben godservaring en dan herevangelisatie nodig, omdat ze eerder louter op gezag e.e.a. hadden aangenomen enz.! De vraag is ook nu dan ook: waarom zou je anno 2016 een geloofsgemeenschap à la de kerk überhaupt willen c.q. nodig hebben? Interessanter zou het daarom zijn als Borgman c.s. zouden schrijven over: hoe vertel ik het mijn vrienden én de buurman? Of: wat is bekering, en hoe breng ik / of brengen/begeleiden wij iemand op een psychologisch gezonde wijze naar bekering toe? Immers, kerk staat of valt met het aantal origineel begeesterde mensen die haar dragen en schragen. Aan kerkje spelen hebben we niets. Godservaring bij enkelen of velen gaat altijd vooraf aan duurzame religie en kerk. Eucharistie als centrum van gemeenschap bijv. functioneert ook alleen goed wanneer het niet alleen of vooral als centrum van geloof gezien en nagezegd wordt, maar feitelijk de innige vereniging van de ziel met God en het goddelijke is voor de aanwezigen. Waar het slechts opgelegd pandoer is vanuit Rome en de clerus, dan bouwen ook Borgman c.s. op drijfzand, en blijft geloof een dun laagje vernis dat na een enkele zomer weer is verdwenen! Misschien iets voor een volgend project: hoe laat ik God zien, en hoe vertel ik hét mijn medemens?!

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*


Frilco Philippines Corporation Hazardous Waste Transport Laguna clickonetic best photobooth photo-coverage laguna Free themes elementor pro web services web development