bestnyescorts.com Manhattan Escorts girllookup.com Long Island Escorts
Home » Columns » Liefde in ontwikkeling

Liefde in ontwikkeling

Fascinerende column van Ralf Bodelier over oma die koppig van plan is tot haar dood een oude liefdesrivale te blijven haten. Maar ik kreeg er wel een gevoel bij van: wow, dit is over de datum, zeg… Net zoiets als die muffe pakjes thee die ik net heb zitten verwijderen uit mijn keukenkastje, met T.H.T.’s erop van vijf jaar terug of erger.

Door Lisette Thooft (foto’s: Dick Boschloo)

Lisette webOnlangs ben ik getrouwd, met de man met wie ik al elf jaar samen ben. We gaven een feest voor pakweg tweehonderd mensen, in de kerk van Broek in Waterland. De gasten brachten het eten mee. De ceremoniemeester die bijdragen coördineerde, was een ex van mijn geliefde. Zij is mijn favoriet onder zijn exen; ik heb er meer ontmoet en ik vind ze allemaal aardig, maar deze is echt bijzonder en een dierbare vriendin geworden. Ze heeft gelukkig zelf ook allang weer een fijne man. Mijn belangrijkste ex, de vader van mijn kinderen, was ook op het feest, evenals de vrouw met wie hij nu is, en de vrouw met wie hij na mij nog twee kinderen kreeg, die er ook bij waren. Ik heb hem (mijn belangrijkste ex) omhelsd en we hebben tegen elkaar gezegd dat we van elkaar houden. Zijn oudste zoon, van weer een vorige vrouw, was er ook, evenals diens ex, die een van mijn beste vriendinnen is. Een andere lieve ex van mij was er ook.

Niet dat we al onze exen hebben kunnen behouden, hoor, een enkele gedraagt zich als Ralf’s oma. Misschien is de moraal van dit verhaal wel: zorg dat je voldoende exen hebt.

Het altaar van het huwelijk
Maar waar ik het eigenlijk over wil hebben. We hielden allebei een praatje, mijn man en ik, in die kerk, en ik was zo blij dat het een kerk was want dat vergemakkelijkte een spirituele insteek. Ik zei dat ik nooit eerder getrouwd was uit angst… voor allerlei zaken, maar misschien toch wel vooral voor de morele imperatief van het huwelijk. Want ik heb ooit een uitspraak gehoord van een spiritueel leraar, ik meen dat het de Nederlandse advaitaleraar Wolter Keers was: “Je moet het ego offeren op het altaar van het huwelijk.” Hij zei niet ‘relatie’ en zolang je niet getrouwd bent, hou je misschien ergens vaag in je achterhoofd het idee dat je er ook zo weer uit kunt stappen als het je niet bevalt. Met een huwelijk steek je toch een slagje dieper. Althans zo voelt dat voor mij en ik vind het een intimiderend vooruitzicht – mijn ego offeren op dit altaar. Van ego naar eega.

Dat het beter is om minder egoïstisch en egocentrisch te worden, had ik natuurlijk al eerder ontdekt. Dat is volgens mij het nut van intieme relaties: je merkt van heel dichtbij, aan den lijve zelfs, hoe akelig het is voor een ander mens als je hem of haar slecht behandelt. En omdat je zo dichtbij staat, raakt dat jou ook.

Het is een ingewikkelde zaak, want hij of zij heeft natuurlijk ook zijn of haar eigen ego en vaak weet je niet wie nou de grootste egoïst is. Maar de vraag is niet: hoe egoïstisch is mijn partner? De vraag is altijd: waar zit mijn blinde vlek, welk bord heb ik voor mijn kop, welk oud en destructief patroon van mezelf zie ik nog niet?

Behoefte en begeerte
Wat beloof je eigenlijk als je trouwt? Een mooie frase vind ik dat je doet wat je kunt om elkaar het nodige te verschaffen. Gaat het niet precies om het verschil tussen behoeften en begeerten? Zoals Gandhi zei dat de aarde voldoende heeft voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte, zo kun je in een huwelijk stellen dat je verplicht bent elkaars behoeften te helpen vervullen, maar dat je niet hoeft te voldoen aan elke begeerte van je partner. Het proces van onderscheid tussen behoefte en begeerte is een kwestie van ontwikkeling.

Wij hebben elkaar beloofd dat we ons uiterste best zullen doen ons te blijven ontwikkelen, tot de dood ons scheidt.

Print Friendly, PDF & Email

2 reacties

  1. Liefde is al sinds mensenheugenis in ontwikkeling. Wie kent niet de voor vrijwel elke humanist, socialist-, agnost, advaita/New Ageleraar…, c.q. elk mens, bevestigde woorden, die 1K 13 ons al vele eeuwen geleden heeft aangereikt…?

    1 Korintiërs 13 – De liefde

    1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen…. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

    Laten wij maar hopen en blijven geloven dat het – uiteindelijk – alleen om die Liefde zal gaan.

    Lisette, het is schitterend te zien hoe jij als ervaringsdeskundige met gesneuvelde relaties/huwelijken, toch de liefde en verbindingen weet te koesteren en beschrijven. Dat is een troostrijk voorbeeld voor elke gebroken relatie en huwelijken, die nu op het punt staan te worden ontbonden. Dichtbij en ver weg is er nog zoveel mogelijk. Zolang wij de wereld maar verbeteren en bij onszelf (het marginaliseren van onze ego.?) willen beginnen.

    De kranten staan helaas bol van kommer en kwelberichtgeving. Hoogst frustrerend voor elk mens èn ons economisch perspectief. Gelukkig is en blijft er nog zoveel mogelijk om de wereld te verbeteren!

    Ik hoop dat Liefde de diepste intentie is van alle miljardairs die The Giving Pledge tot ontwikkeling hebben gebracht. Anders geven wij de BRIC-landen opnieuw dat verkeerde voorbeeld. Alleen Liefde zal onze wereld hoopvol maken en duurzaam waarborgen en -beschermen. http://givingpledge.org/

    • Hoe zal ik omgaan met de ex van mijn vriend, die na meer dan 10 jaar na hun scheiding heeft aangegeven dat ze hem volledig en zonder mij, terug wil?

Geef uw reactie

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

 tekens beschikbaar

*


Frilco Philippines Corporation Hazardous Waste Transport Laguna clickonetic best photobooth photo-coverage laguna Free themes elementor pro web services web development