Het Vlaamse Tijdschrift voor Geestelijk Leven (TGL) bracht recent een themanummer uit over paus Franciscus, die nu bijna zes jaar in functie is. Theoloog Hendro Munsterman beschouwt zijn pontificaat tot nu toe. Het beleid van de eenvoudig aandoende Franciscus blijkt complexer te zijn dan velen dachten. Franciscus laat zich leiden door het schema 'zien, oordelen, handelen'. Hij denkt van 'beneden naar boven'. En: "In het 'beneden' ziet hij het 'boven' al op mysterieuze wijze aan het werk."
Lees meer over
Hoewel je het de oude man en priester natuurlijk niet kwalijk kunt nemen stoort me toch enigszins dat hij niet inziet dat zijn gedrag soms het afstotende potsierlijke nadert: enerzijds realistisch en invoelend naar mensen en hun realiteit, maar toch ook 'hocus pocus' of sacramentaliteit blijven benadrukken (de Mis lezen in vol ornaat op een vuilnisbelt bijv.) zonder ook maar één keer en publique in psychologische/spirituele bewoordingen door te dringen tot de kern van devotie, liturgie en ritueel, terwijl hij dat best kan. Zie zijn catecheses! Maar wie krijgt zijn catecheses onder ogen; buiten KN zullen er dat niet velen zijn omdat de media en hun scribenten over het algemeen zichzelf en de eigen theologie belangrijker achten dan Jezus Christus en Zijn Boodschap! Het zijn-in-Christus, de eenheid met, liefde voor en vertrouwen in Hem als van onopgeefbaar belang en voorwaarde voor wat de christen doet, benoemt p. Franciscus herhaaldelijk tegenover de geestelijkheid, maar daarbuiten krijgt het m.i. veel te weinig gehoor en uitwerking, terwijl de nadruk ten onrechte komt te liggen op de eventuele veranderingen die deze paus in de kerk, haar regels en structuren mogelijk weet te bewerkstelligen. Alle aandacht en nadruk zou moeten liggen op Jezus Christus en zijn Boodschap (en niet op die de kerk en haar ambtsdragers ervan maken en gemaakt hebben). We moeten terug naar de ontdekkingen der Woestijnvaders, pas dan komen we als gelovigen dicht bij de Heer!